کتاب راز اشکارا

ميلاد كيايي  با بيان اين كه نگارش «راز آشكارا» 2 سال طول كشيد، گفت: اين اثر توسط نشر نامك وابسته به انتشارات بدرقه جاويدان در نمايشگاه كتاب عرضه خواهد شد.

كيايي ادامه داد: كتاب «راز آشكارا» زبان محاوره‌اي دارد و گفت‌وگوها و خاطرات در اين اثر به شكل دوستانه‌ مطرح شده، اين خاطرات و نكات پندآموز مي تواند براي نسل جوان جذاب و تجربيات بزرگان عرصه موسيقي براي نسل‌هاي بعدي راهگشا باشد.

وي به كتاب «قطعاتي براي سنتور» اشاره كرد و گفت: اين اثر شامل 8 قطعه از جمله پنج ضربي افشاري، سه ضربي همايون، چهارمضراب مخالف سه گاه، چهارمضراب راست پنجگاه و قطعات ضربي و آوازي است كه توسط عليرضا جواهري منتشر شده است.

كيايي با بيان اين كه به زودي مقالاتم را درباره گام‌ها و بررسي فواصل بين پرده‌هاي موسيقي ايراني در يك مجموعه منتشر مي‌كنم، يادآور شد: اين اثر براي فراگيري كوك در دوره پيشرفته هنرجويان بسيار مفيد است.

 

 و کتابهای دیگر از  استاد میلاد کیایی 

 

 

 

با احترام به همه بینندگان عزیز  وبلاگ سنتور سازی اصیل اثار استاد میلاد کیایی را در این بخش گذاشتیم تا شما هنرجویان و عاشقان این ساز کهن با اثار استادان به نام سنتور اشنا شوید 

کتاب رازاشکارا اثری خوب و دارای  تجربیات بالا در زمینه سنتور است و خواهشمندیم از این کتابها

نهایت استفاده را برای نواختن هرچه بیشتر این ساز یعنی سنتور انجام دهید

 

 

 

 

 

 

وبلاگ سنتور سازی اصیل

اثری از استاد رضا شفیعیان

 

 

 

 

 

رضا شفیعیان در سال ۱۳۲۰ در تهران به دنیا آمد و نوازندگی سنتور را از نوجوانی نزد استاد فرامرز پایور آغاز نمود. تکنیک نوزندگی او بسیار بالا و چابکی دستانش در حین نوازندگی خارق العاده است. وی قبل از انقلاب برنامه هایی را در تلوزیون با همراهی تمبک « بهمن رجبی » اجرا می کرد که مورد استقبال مردم قرار گرفت. در این برنامه ها پیش درآمد چهارمضراب و رنگ های زیادی را از ساخته های خود اجرا نمود ولی فرصت آن را پیدا نکرد که آنها را به صورت کتاب منتشر سازد. علیرضا جواهری که یکی از شاگردان اوست این کار بسیار ارزشمند را انجام داد و کتاب « گلچین » را که شامل مجموعه آثار او بود منتشر کرد. در این قسمت توجه شما را به شنیدن چهارمضراب ابوعطا از همین کتاب جلب می کنم:

           چهارمضراب ابوعطا

       نت چهارمضراب ابوعطا ( از کتاب گلچین )

                           

کاری از استاد رضا ورزنده

آلبوم تکنوازی زنده یاد استاد «رضا ورزنده » نوازنده چیره دست سنتور منتشر شد.

در این اثر شش قطعه سنتور در دستگاه های شورو سه گاه و آوازهای بیات اصفهان و دشتی باهمراهی تمبک زنده یاد جهانگیر ملک توسط موسسه فرهنگی "ماهور" تهیه و ضبط شده است.

یادی از استاد رضا ورزنده این سنتور نواز بزرگ کنیم؟

 

رضا ورزنده در سال 1305 در كاشان متولد شد، پدرش مرشد ورزنده یكى از استادان نامدار موسیقى بود و چون در این راه زحمت بسیار متحمل شده بود مى‏خواست این نهال بارور در خانه‏ى ایشان به میراث بماند و دستخوش تندباد زمانه نگردد، به همین سبب رضا را در هفت سالگى به مشق ساز عادت داد و آنقدر در این راه اصرار ورزید كه رضا در ده سالگى تمام دستگاههاى ایرانى را با سنتور به خوبى مى‏نواخت. چون ورزنده به نواختن سنتور بیش از سایر سازها رغبت نشان مى‏داد پدرش او را از آشنایى با سازهاى دیگر برحذر داشت و با این ساز آشنا نمود. پنجه‏هاى ورزنده وقتى كه با تارهاى سنتور آشنا مى‏شد، شنونده خود را در عالم دیگرى فرومى‏برد، و وقتى این سرخوشى به كمال مى‏رسید كه ورزنده كنار سنتور زانو زده و بدان چشم دوخته و حوله كوچكى برداشته و آن را بر روى تارهاى سنتور مى‏گردد و آنگاه مضراب را آهسته و مقطع به كركهاى حوله آشنا مى‏ساخت و صداى دوست را از زیر حجابى كدر به گوش یاران مى‏رساند. در اینجاست كه شنونده مدهوش گشته و بى‏اختیار در دل، هنرمندى ورزنده ستایش و نواى او را تقدیس مى‏كرد. رضا ورزنده در اوایل دهه 1330 توسط حسین قوامى (فاخته) خواننده بزرگ رادیو، از كاشان به تهران آمد. ابتدا به عنوان همنواز و بعد به عنوان تكنواز مشغول كار شد. سنتور كه پس از حبیب سماعى دچار فترت طولانى شده بود، به كمك رضا ورزنده درباره محبوبیت خود را یافت. هرچند كه همراه با او چند نفر دیگر مثل استاد پایور و منصور یاحقى و منوچهر صادقى و منصور صارمى نیز به نواختن این ساز مشغول بودند. رضا كه در موسیقى عملاً خود آموخته بود، به وسیله مجالست دائم با نوازندگانى چون: ابوالحسن صبا، مرتضى محجوبى، حسین تهرانى، على تجویدى و دیگر بزرگان رادیو، معلومات خود را اعتلا بخشید. در برنامه‏هاى رادیو سالهاى 1330 - 1350 تكنوازى سنتور رضا ورزنده جزء برنامه‏هاى ثابت رادیو بود و آثار فراوان از وى به یادگار مانده است. شخصیت موسیقیایى رضا ورزنده از چند جهت بسیار قابل توجه است: اولاً قابلیت بداهه‏نوازى و خلاقیت وى به درجه‏اى بود كه علیرغم كاستى‏هاى موجود در آن، هنوز مورد تحسین و اعجاب موسیقیدانان است. دیگرى تسلط وى بر ضربهاى مختلف و توانایى او در عوض كردن آنها هنگام نوازندگى بود و اصولاً رضا، ضربى‏ها را بسیار شیرین مى‏نواخت. دیگرى، كوك سنتور او است كه از دقت و دلنشینى بسیارى برخوردار بود و تا حد زیادى برگرفته از كوك پیانوى مرحوم مرتضى محجوبى بود. دیگرى مضرابهاى ریز و پر وى بود كه اختصاص به خودش داشت. قابل توجه این كه سنتور مرحوم رضا ورزنده، استاندارد نبود و سازى عجیب و منحصر به خودش بود كه از لحاظ اندازه و تعداد سیمها و جنس سیمها و اندازه مضرابها، براى نوازندگان دیگر غیر قابل استفاده بود و اختصاص به خود رضا داشت. سالها در رادیو تكنوازى كرد و جز حقوق مختصرى نگرفت. از بین نوازندگان به حسن كسائى و مرتضى محجوبى علاقه فراوان داشت و از بین خوانندگان بنان و محمودى خوانسارى را مى‏پسندید. وى شاگرد نداشت و طرز زندگى و اخلاق گوشه‏گیر او با تعلیم شاگرد سازگار نبود، تنها یك نفر علاقمند و شیداى ساز او بود كه با حوصله‏ى فراوان، آموختى‏ها از ورزنده گرفت و تنها یادگار او است. ایشان رحمت‏اللَّه عنایتى هستند كه شغل دیگرى غیر از موسیقى دارد و صداى ساز وى نمونه‏اى است از ساز ورزنده. از لحاظ تقسیم‏بندى موسیقیایى، رضا جزو گروه شیرین‏نوازان موسیقى ایران است كه رواج این شیوه، در سالهاى 1330 -1350 به اوج خود رسید و خواستاران بسیار داشت. رضا ورزنده در بهمن‏ماه 1355 فوت كرد، روانش شاد. 

 

 

با سپاس فراوان از طرف  مدیر وبلاگ سنتور سازی اصیل